-
Jesteś tutaj:
- Strona główna
- Słownik
Słownik
Odczulanie
Odczulanie (inaczej odwrażliwianie, desensybilizacja) - jest to podawanie do organizmu alergika alergenu, na który jest uczulony. Kurację rozpoczyna sie od niewielkich dawek stopniowo je zwiększając.
Odczulanie to proces indukowania tolerancji na dany alergen poprzez podawanie alergenu, na który dana osoba jest uczulona w postaci szczepionki podskórnej lub śródskórnej, doustnie i podjęzykowo oraz w postaci inhalacji.
Cykliczne podawanie alergenu wywołuje zmianę przeciwciał reagujących z alergenem: zamiast IgE są to IgG oraz IgA, które nie powodują już reakcji alergicznej. Podczas terapii obserwuje się zmniejszenie aktywności komórek tucznych i bazofilów. Ponadto pojawiają się alergeno-specyficzne limfocyty Treg, co prowadzi do supresji proliferacji limfocytów T i odpowiedzi cytokinowej na antygen.
Wskazania.
Praktyka stosowania odczulania wykazała jego skuteczność w leczeniu alergicznego nieżytu nosa i spojówek, astmy atopowej, a także alergii na jad owadów błonkoskrzydłych. Wskazania do prowadzenia immunoterapii powinny być ustalane przez lekarzy wykształconych w dziedzinie alergologii. Specjaliści powinni kierować się znajomością lokalnie występujących alergenów, na które pacjent jest narażony w środowisku domowym i miejscu pracy.
Przeciwskazania.
Czynnikiem ograniczającym stosowanie tej metody jest fakt, że dostarczanie alergenu wiąże się z ryzykiem wywołania reakcji alergicznej zachodzącej przy udziale IgE. Limfocyty T biorą udział w mechanizmie odczulania, ale nie jest on całkowicie poznany.
Metoda ta, jako sposób na leczenie alergii, została po raz pierwszy zastosowana przez Freemana i Noona w 1911 roku.
Odczulanie inaczej jest znane jako Immunoterapia swoista. Dlatego, że prowadzony proces to immunoterapia swoistym antygenem.
Dzięki opracowaniom Światowej Organizacji Zdrowia istotne dla powodzenia w leczeniu alergii są zalecenia dotyczące stosowania swoistej immunoterapii (odczulania):
* Immunoterapia powinna być stosowana w skojarzeniu z wszystkimi dostępnymi formami terapii chorób alergicznych, w celu złagodzenia objawów alergii w maksymalnym możliwym zakresie.
* Uzasadnienie dla podjęcia immunoterapii opiera się na analizie możliwości kontrolowania objawów za pomocą leczenia farmakologicznego, dawki oraz rodzaju wymaganych farmaceutyków oraz możliwości unikania ekspozycji na alergen.
* Immunoterapia jest wskazana u pacjentów, u których wykazano IgE-zależne podłoże reakcji na istotne alergeny. Ponieważ odpowiedź na immunoterapię jest alergenowo-swoista, nie powinny być stosowane mieszaniny alergenów niemające związku z uczuleniem danego pacjenta.
* Główne czynniki, które decydują o skuteczności immunoterapii obejmują prawidłową diagnostykę alergii i ustalenie wskazań, zapewnienie współpracy ze strony pacjenta (z reguły poniżej 50%), zastosowanie odpowiedniej, wysokiej jakości szczepionki, stosowanie odpowiednio wysokiej dawki podtrzymującej szczepionki.
* Droga podania szczepionki oraz czas prowadzenia terapii mają istotne znaczenie dla skuteczności immunoterapii.
* Szczepionki powinny być podawane pod nadzorem odpowiednio wyszkolonych lekarzy. Optymalny czas trwania immunoterapii nie jest ostatecznie określony. Zaleca się jej stosowanie przez 3 do 5 lat, jednak decyzja o zaprzestaniu terapii powinna być podejmowana w oparciu o indywidualną analizę każdego pacjenta.

Co jest najważniejsze w mieszkaniu alergika? Nie ma jednoznacznej odpowiedzi na to pytanie, ale wiadomo, że podstawą jest uwolnić się od alergenów. Dlatego temat ten traktujemy tak szeroko i z różnych stron:
