Co jest najważniejsze w mieszkaniu alergika? Nie ma jednoznacznej odpowiedzi na to pytanie, ale wiadomo, że podstawą jest uwolnić się od alergenów. Dlatego temat ten traktujemy tak szeroko i z różnych stron:
Alergia na kota i jego sierść. Objawy alergii
Chociaż u tego czworonoga wykryto aż kilka aktywnych alergenów to jednak najważniejszy jest tak zwany główny alergen kota, który jest wytwarzany przez gruczoły ślinowe i łojowe zawarte w skórze. Alergen ten, w postaci wydzieliny gruczołów łojowych stale nawilża sierść zwierzęcia, jak też przenoszony jest na sierść wraz ze śliną, w trakcie lizania, czyli czynności, którą nazywamy "myciem się" kota. Jednak nie wszystkie koty jednakowo silnie alergizują. Ustalono, że część osób uczulonych gwałtowniej reaguje uczuleniem na pewne zwierzęta, a na inne nie. Zdaniem naukowców może to wynikać z różnej ilości wytwarzanych antygenów.
Sierść kota i alergeny pochodzące ze skóry kota są roznoszone najczęściej tam gdzie przebywa zwierzę, czyli po całym domu. Istnieje także możliwość, że sierść nieświadomie przyniesie osoba odwiedzające nasz dom. Można mieć również objawy alergii na kota poprzez przebywanie w pomieszczeniu, w którym zwierzę wcześniej przebywało. Nawet niewielkie ilości alergenów mogą wywoływać objawy choroby alergicznej.
Jakie objawy wywołuje alergia na kota?
Alergia na kota jest przyczyną wielu chorób alergicznych. Częste objawy to:
- zapalenie błony śluzowej nosa,
- zapalenie spojówek,
- atopowe zapalenie skóry,
- porzywka,
- świąd.
Alergia na kota może również doprowadzić do wywołania astmy.
Czy antygeny kota są silnym alergenem?
Jednym z najsilniejszych. Pomimo, że psy w domach znacznie przewyższają swoją liczebnością koty - to koty uczulają częściej. U osób uczulonych na kota i psa - alergia na kota wywołuje więcej objawów i częściej powoduje objawy całorocznego alergicznego nieżytu nosa, zapalenia spojówek, astmy. Co więcej uczulenie na kota potęguje się z wiekiem bardziej, niż na psa. Wynika to nie tylko z tego, że koty częściej niż psy przebywają w domu, zwłaszcza w sypialni, czy w łóżku dzieci. Antygen kota jest silniej alergizujący od antygenów psa, a ponadto jest jednym z najbardziej wszędobylskim z alergenów.
Dlaczego alergeny kota są wszędobylskie?
Cząsteczki naskórka kota są bardzo małe - 10 razy mniejsze od alergenu roztoczy - dlatego łatwo unoszą się w powietrzu. Przeciąg, wiatr rozsiewa je w powietrzu na znaczne odległości. Są też bardzo lepkie, przez co łatwo przenoszone na ubraniu i obuwiu z miejsca na miejsce.
Czy pozbędziemy się alergii na koty po pozbyciu się zwierzęcia?
Tak, ale trzeba być przygotowanym, że pomimo wysiłków higienicznych oczyszczanie się mieszkania z antygenów będzie powolne. Nie należy więc oczekiwać błyskawicznej poprawy stanu chorego po pozbyciu się kota. Jeszcze po wielu miesiącach może utrzymywać się dość wysoki poziom antygenu. Można jednak przyśpieszyć oczyszczanie z alergenów poprzez usunięcie dywanów, materacy, kilimów, itp. Zalecane jest też intensywne odkurzanie mieszkania. Korzystnym jest wyposażenie domu w specjalne odkurzacze lub filtry do wychwytywania cząstek o małych rozmiarach.
Kocie alergeny
Białka surowicy kota z albuminą na czele nie posiadają silnych własności alergenowych i nie są odpowiedzialne za reakcje patologiczne u ludzi. Porównywano aktywność alergenową albuminy i Fel d I i wykazano, że ten ostatni jest najważniejszym alergenem z wyciągów z sierści kota, odpowiedzialnym za powstanie reakcji chorobowych. Stwierdzono, że głównym źródłem Fel d I są gruczoły łojowe skóry kota. Poziomy alergenu Fel d I obecne w ślinie są uważane za niskie w porównaniu z tymi na skórze. Stężenie Fel d I w ślinie bez zewnętrznej stymulacji wydzielania wynosiło 1.08 U/ml. W późniejszych pracach odnotowano kilkakrotnie wyższe stężenie Fel d I w ślinie 4.75 U/ml. Minimalne ilości antygenu znaleziono w mózgu, gałkach ocznych, tarczycy, jajniku, w śliniankach podjęzykowych i w jelicie. Nie znaleziono Fel d I ani w moczu, ani w surowicy. Fel d I produkowany jest przez gruczoły ślinowe i łojowe zawarte w skórze, w trakcie lizania przenoszony jest wraz ze śliną na sierść. Komórki gruczołów łojowych produkują Fel d I, który następnie przenoszony jest przez komórki podstawne nabłonka i magazynowany na naskórku oraz na sierści kota. Fel d I nagromadzony na powierzchni włosa może penetrować w głąb włosa przez szpary w łuskowatopodobnej strukturze warstwy korowej włosa, ilość antygenu zmniejsz się w głąb rdzenia. Wykazano w mikroskopii elektronowej, że ilość Fel d I jest 10 razy większa w korzeniu niż na końcu włosa. Gruczoły ślinowe oraz gruczoły łojowe to dwa niezależne źródła produkcji antygenu. Samce kotów mają w skórze więcej gruczołów łojowych, a więc są bardziej alergizujące niż samice. Dowiedziono, że kastracja samców powoduje istotne zmniejszenie zarówno ilości łoju jak i Fel d I na skórze kota. Stwierdzono istotne różnice w produkcji łoju i Fel d I w różnych obszarach skóry. Na grzbiecie produkcja łoju i alergenu była wyraźnie większa niż na brzusznej powierzchni skóry.
Spośród kotów mniej alergizujące są te z białą sierścią. Rasy kotów stosunkowo mało alergizujące to: kot syberyjski, comish rex, devon rex, sfinks doński i kanadyjski.
